از دست دادن تعدادی یا بیشتر دندانها میتواند روی جویدن، صحبت کردن و ظاهر لبخند تأثیر بگذارد. اوردنچر یکی از روشهای جایگزینی دندانهای از دسترفته است که با استفاده از دندانهای باقیمانده یا ایمپلنت، به ثبات بیشتر پروتز کمک میکند.
اوردنچر نوعی پروتز متحرک است که برای جایگزینی تمام یا تعدادی از دندانهای از دسترفته استفاده میشود.
برخلاف پروتز متحرک معمولی که بیشتر روی لثه و بافتهای دهان قرار میگیرد، اوردنچر میتواند روی تعدادی از ریشه دندانهای باقیمانده و امروزه روی ایمپلنتهای دندانی قرار گیرد.
این ساختار میتواند به ثابتتر شدن پروتز هنگام صحبت کردن و غذا خوردن کمک کند.
در برخی افراد که تعدادی از دندانهای طبیعی قابل حفظ هستند، میتوان از آنها برای حمایت و افزایش ثبات اوردنچر استفاده کرد.
در این روش، دندانهای باقیمانده پس از بررسی و آمادهسازی توسط دندانپزشک، به عنوان تکیهگاه پروتز مورد استفاده قرار میگیرند.
در این روش، به تعداد 2 تا 4 عدد ایمپلنت در استخوان فک قرار میگیرند و اوردنچر به کمک اتصالات مخصوص روی آنها قرار میگیرد.
این نوع اوردنچر معمولاً ثبات بیشتری نسبت به پروتز متحرک معمولی دارد و میتواند هنگام جویدن و صحبت کردن احساس اطمینان بیشتری ایجاد کند.
نسبت به پروتز متحرک معمولی
با کاهش حرکت پروتز
هماهنگتر با دندانها و لبخند
در انواع متحرک برای تمیز کردن
برای دندانهای از دسترفته
در نوع متکی بر ایمپلنت
البته میزان این مزایا به شرایط دهان، نوع اوردنچر و نحوه درمان بستگی دارد.
اوردنچر میتواند برای افرادی که تعدادی یا بیشتر دندانهای خود را از دست دادهاند، یکی از گزینههای درمانی باشد.
مناسب بودن این روش به عواملی مانند شرایط دندانها، لثه، استخوان فک و نیازهای بیمار بستگی دارد.
پس از معاینه و بررسی دقیق، دندانپزشک میتواند مشخص کند که آیا اوردنچر برای فرد مناسب است یا خیر.
روند درمان با توجه به شرایط هر بیمار متفاوت است، اما معمولاً شامل مراحل زیر میشود.
وضعیت دندانها، لثه، استخوان فک و فضای دندانهای از دسترفته بررسی میشود.
با توجه به شرایط دهان، مشخص میشود که اوردنچر متکی بر دندان یا اوردنچر متکی بر ایمپلنت مناسبتر است.
در صورت نیاز، دندانهای باقیمانده درمان و آماده میشوند. اگر قرار باشد اوردنچر روی ایمپلنت قرار گیرد، ایمپلنتها در فک قرار داده میشوند.
برای ساخت پروتز متناسب با دهان بیمار، از قالبگیری یا اسکن دیجیتال استفاده میشود.
اوردنچر ساخته شده و در دهان قرار میگیرد. سپس از نظر اندازه، راحتی، ظاهر و عملکرد بررسی و در صورت نیاز تنظیم میشود.
مراقبت صحیح از اوردنچر برای حفظ سلامت دهان و افزایش عمر پروتز اهمیت دارد.
اوردنچر را به صورت روزانه تمیز کنید.
لثه، زبان و دندانهای باقیمانده را نیز به خوبی تمیز نگه دارید.
اگر اوردنچر متکی بر ایمپلنت است، اطراف ایمپلنتها را طبق دستور دندانپزشک تمیز کنید.
در صورت متحرک بودن پروتز، آن را هنگام تمیز کردن با دقت نگه دارید تا آسیب نبیند.
معمولاً بهتر است پروتزهای متحرک هنگام خواب خارج شوند، مگر اینکه دندانپزشک توصیه دیگری داشته باشد.
برای بررسی وضعیت پروتز، دندانهای باقیمانده و ایمپلنتها، به صورت منظم به دندانپزشک مراجعه کنید.
ممکن است در روزها یا هفتههای ابتدایی، احساس وجود جسمی اضافه در دهان، افزایش بزاق یا کمی ناراحتی وجود داشته باشد.
معمولاً با گذشت زمان و عادت کردن به پروتز، این شرایط بهتر میشود.
اگر اوردنچر باعث درد، زخم، لق شدن یا مشکل در صحبت کردن و غذا خوردن شود، باید برای بررسی و تنظیم آن به دندانپزشک مراجعه کرد.
در پروتز متحرک معمولی، پروتز بیشتر بر روی لثه و بافتهای دهان قرار میگیرد و ممکن است هنگام صحبت کردن یا غذا خوردن کمی حرکت کند.
در اوردنچر، پروتز میتواند از دندانهای باقیمانده یا ایمپلنتها برای افزایش ثبات و حمایت استفاده کند.
ثبات بیشتر در برخی افرادبه همین دلیل، اوردنچر در برخی افراد میتواند ثبات بیشتری نسبت به پروتز متحرک معمولی داشته باشد.
هیچ روش درمانی برای همه افراد بهترین گزینه نیست.
انتخاب بین اوردنچر، پروتز ثابت، ایمپلنت یا سایر روشهای جایگزینی دندان به عواملی مانند تعداد دندانهای از دسترفته، وضعیت دندانهای باقیمانده، سلامت لثه و استخوان فک و شرایط کلی دهان بستگی دارد.
دندانپزشک پس از معاینه میتواند مناسبترین گزینه را با توجه به شرایط هر فرد پیشنهاد کند.
بله. اوردنچرهای متحرک توسط بیمار قابل خارج کردن هستند و میتوان آنها را برای تمیز کردن از دهان خارج کرد.
خیر. اوردنچر میتواند در برخی افراد روی دندانهای باقیمانده نیز قرار گیرد. در موارد دیگر از ایمپلنت برای افزایش ثبات پروتز استفاده میشود.
در بسیاری از موارد، استفاده از دندانهای باقیمانده یا ایمپلنتها میتواند باعث افزایش ثبات اوردنچر نسبت به پروتز متحرک معمولی شود؛ اما میزان ثبات به شرایط هر بیمار و نوع درمان بستگی دارد.
بله. پس از عادت کردن به اوردنچر میتوان با آن غذا خورد. در ابتدای استفاده ممکن است نیاز به تمرین و شروع با غذاهای نرمتر باشد.
در بیشتر موارد توصیه میشود پروتزهای متحرک هنگام خواب خارج شوند؛ البته دستور دندانپزشک هر بیمار اولویت دارد.
خیر. مناسب بودن این روش به شرایط استخوان فک، وضعیت دهان و دندان و شرایط کلی بیمار بستگی دارد و باید توسط دندانپزشک بررسی شود.
طول عمر اوردنچر به نوع پروتز، جنس و کیفیت ساخت، شرایط دهان و نحوه مراقبت از آن بستگی دارد. ممکن است پروتز در طول زمان نیاز به تنظیم، تعمیر یا تعویض داشته باشد.
اوردنچر میتواند برای افرادی که به دنبال جایگزینی دندانهای از دسترفته با پروتزی باثباتتر هستند، یکی از گزینههای درمانی باشد.
انتخاب روش مناسب نیازمند بررسی دقیق شرایط دهان و دندان است تا درمان از نظر عملکرد، راحتی، زیبایی و سلامت دهان مناسب باشد.
مشاوره و بررسی شرایط© تمامی حقوق مادی و معنوی این وبسایت برای
دکتر سید امیر احمدپناه محفوظ است.
.Designed & Developed by Parsa Ahmadpanah
مسیریابی
